خسرو شکیبایی می گفت: بعضی وقت ها روزگار

یکی طوری می سوزونتت که هزار نفر نمیتونن خاموشت کنن،بعضی وقت ها

یکی طوری خاموشت میکنه که هزار نفر نمیتونن روشنت کنن.زمانه ایست

که خیلی خیلی ، چیزها آنطوری که بود یا باید باشد نیست.