گزیده ای از وصیت نامه امیرالمومنین  حضرت علی (ع) به فرزندش امام حسن (ع):

 

قدرت اگر ماندنی بود به تو نمی رسید

 آنچه نمی دانی نگو. گرچه آنچه را که میدانی اندک است .

بیش از تحمل خود بار مسئولیت بر دوش منه که سنگینی آن برای تو عذاب آور است .

 از خدا چیزهای درخواست کن که جز او کسی نمی تواند عطا کند .

نه مال دنیا برای تو پایدار و نه تو برای دنیا باقی .

 به یقین بدان که تو به همه آرزوهایت نخواهی رسید و تا زمان مرگ بیشتر زندگی نخواهی کرد .

جایی که مدارا کردن درشتی به حساب آید بجای مدارا درشتی کن

خشم خود را فرو خور که من جرعه ای شیرین تر از آن ننوشیده ام

پیش از حرکت از همسفر بپرس و پیش از خریدخانه همسایه را بشناس . 

کاری که برتر از توانائی زن است به او وامگذار که زن گل بهاری است نه پهلوانی سخت کوش

 دوست آن است که در نهان آیین دوستی را رعایت کند (و به قول شریعتی : دوست داشتن بی آنکه دوست بداند . )

چه زشت است فروتنی به هنگام نیاز و ستمکاری بهنگام بی نیازی .